آورد . پنجم : وصول امرى است كه موجب سرور عبد شد ، مثل اين كه مؤمنى به دست ظالمى به طريق تعدى گرفتار شده بود ، يا مبتلى به بليه شديده شده بود خبر به اين شخص رسيد كه آن شخص مؤمن از دست ظالم مستخلص شده ، يا از آن بليه نجات يافت . يا آن كه مسافر عزيزى داشت به سفر شديد الخطرى رفته ، مثل سفر مكهء معظمه در اين أعصار ، خبر ورود آن را به او رسانيدند ، يا آن كه طالب اين بود كه حق جل شأنه فرزند ذكورى عطا فرمايد ، اخبار اين مژده را به او رسانيدند يا آن كه خبر رسيد دشمنى از دشمنان شريعت مطهره به لعنت الهى جل شأنه و اصل شده ، يا به بليه شديده مبتلى شده و هكذا . مجملا هر أمرى كه موجب مسرت او شود مطلع به آن شد ، در حين اطلاع مستحب اين است به شكرانهء اين مسرت خود را به خاك مذلت انداخته سجدهء شكر به عمل آورده باشد . ششم : بعد از فراغ از أداى نماز است ، فريضه بوده باشد يا نافله ، خصوصا فرائض يوميه ، مستحب در حق بنده اين است كه بعد از فراغ از آن سجدهء شكر به عمل آورد . مخفى نماند ادخال أسباب مذكوره را به أسرها تحت آنچه در اول مذكور شد ممكن است ، نظر به اين كه في الحقيقة هر يك از اينها نعمتى است از نعمهاى الهى عز شأنه ، لكن به اختلاف حيثيات مختلف و متعدد است ، و لهذا از بابت استقصاى أسباب ذكر هر يك به تفصيل مناسب است . مبحث دوم : در بيان نصوصى كه دلالت مىكند بر رجحان و فضيلت اين سجده ، نظر به اين كه اطلاع بر اين موجب رغبت مؤمنان است در عدم اخلال به آن ، به علاوه موجب اطلاع بر مستند حكم به رجحان سجده است در موارد